| |
Mijn eerste keer ( geschreven door Inge )
Met een licht gevoel van opwinding sta ik voor de deur van Linda Sparenburg, healer. Nog nooit eerder heb ik een healing gehad, dus ik ben erg benieuwd wat me te wachten staat. Een vriend van me had zo’n goede ervaring met een behandeling van Linda dat het me nieuwsgierig maakte. Tien minuten later zitten we met een kop thee in de behandelruimte, een mooie lichte kamer met een prettige sfeer. Ik vertel in het kort hoe het met me gaat en wat me bezighoudt. De laatste tijd heb ik met name last van werkdruk. Ik heb de wens om meer vanuit vertrouwen te gaan werken en minder vanuit bezorgdheid. We doen de sessie staand (zitten kan ook) en zo gauw we begonnen zijn, houdt de woordenstroom op. Ik voel het warm worden in bepaalde gebieden van mijn lichaam. Dan komt Linda ineens met de suggestie dat we het over mijn oma moeten hebben.
Door mijn lichaam gaat een schok van herkenning. Dat dit nu als eerste naar boven komt! Het verhaal van mijn oma is een voor mij bekende familietragedie, waarmee ik klaar meende te zijn. Maar kennelijk is er nog een onverwerkt deel van de pijn in mij, dat nog steeds compensatiegedrag oproept als mijn best doen en voldoen aan verwachtingen. Ik ben ontroerd en kan de pijn toelaten. Het voelt niet als een gevecht, ik kan er met een zachte blik naar kijken. Er volgen meerdere ‘verhalen’, oude wonden waarvan ik me eveneens niet meer zo bewust was in mijn leven nu. Linda duidt wat ze erbij voelt. Soms heel herkenbaar, soms verrast ze me ergens mee. “Was dat zo? Zo heb ik dat nooit gezien!” Aan het einde van de sessie krijg ik een belangrijk beeld, dat symbool staat voor mijn emotionele ontwikkeling als kind. Heel helder, ik weet meteen: ja, zo is het gegaan. Na afloop adviseert Linda me om dat beeld eens te schilderen of te tekenen. “Dan krijg je er meer contact mee.” Er is veel gebeurd in de afgelopen anderhalf uur. Linda zal wel leeg zijn. Het tegenovergestelde is het geval, vertelt ze. Ze vindt het geweldig om te doen en het laadt haar eerder op. Eigenlijk hoeft ze er nauwelijks voor te werken, alles gebeurt gewoon. Ik vertel haar dat ik heel blij ben met deze vorm waarin woorden geen rol spelen. Maar al te vaak ben ik met wijze mannen en wijze vrouwen verstrikt geraakt in ingewikkelde discussies. Niets van dat alles hier. Mijn persoonlijke geschiedenis krijgt hier letterlijk de ruimte, waardoor ik me ook ruimer voel. Tot slot kan ik het niet nalaten te vragen of mijn oma hier echt even in de ruimte was. “Niet zo concreet, maar ik voelde wel dat ze heel graag wilde dat de pijn die rond haar dood ontstaan is, na al die jaren eens zou oplossen.
Mijn 2e sessie ( geschreven door Martijn)
Mijn eigen ervaringen met de sessie met jou waren zeer
positief. Ik heb contact kunnen maken met stukken die
speelden, een duidelijker beeld gekregen van die
stukken, en zaken kunnen loslaten en verder kunnen
gaan op bepaalde terreinen. Ik heb ook heling ervaren
op bepaalde terreinen, de sessie bracht mij dichter
bij mezelf en mijn kracht.
|